
Rudzica leży na terenie Śląska Cieszyńskiego, w gminie Jasienica, kilkanaście km od Bielska-Białej. Tutejszy krajobraz tworzą łagodne wzgórza, o wysokości zazwyczaj 300-400 m n.p.m. Na jednym z wzniesień zbudowano tutejszy kościół. Początki miejscowości sięgają najprawdopodobniej przełomu XIII i XIV w. Od samego początku była ona własnością szlachecką.
Pierwsze wzmianki o świątyni pochodzą z 1335 r. Już wówczas był to kościół parafialny. Na fali reformacji, w drugiej połowie XVI w. przejęty został przez ewangelików, zaś w czasie kontrreformacji, w 1654 r. powrócił w ręce katolików. Dokonano wtedy ponownego poświęcenia i nadano wezwanie św. Jana Chrzciciela.
Nie wiemy dokładnie, jak kościół wyglądał, choć protokoły wizytacyjne świadczą o tym, iż był dość obszerny, posiadał wieżę z dzwonami, a będąc budowlą drewnianą, miał równocześnie murowane fundamenty.
Świątynia spłonęła wraz z plebanią w 1728 r. Niebawem wzniesiono kolejną, również drewnianą. O tej budowli nie wiemy prawie nic. Funkcjonowała przez kilkadziesiąt lat, a już w 1782 r. poświęcono kamień węgielny pod budowę nowego, murowanego kościoła.
Prace przebiegały pod kierunkiem majstra murarskiego, Jana Drachnego z Cieszyna, zaś częściowo kierował nimi też mistrz ciesielski, Tomasz Koza z Frydku. Budowa trwała dość długo, bo do roku 1800, kiedy to 29 czerwca dokonano poświęcenia.
Kościół został wzniesiony z cegły i kamienia. Posiada cechy późnobarokowe i klasycystyczne zarazem.


